Abstracte compositie

Beeldend kunstenaar Dolf Breetvelt (1892-1975), officiële voornaam: Adolf, vandaar signaturen als ABr en A.Breetvelt) was de oudste zoon van plateelschilder Henri Breetvelt. Aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag behaalde hij in 1913 de akte tekenen M.O.
In 1920 ging hij naar Nederlands-Indië en werd tekenleraar in Batavia, Soerabaja en Djokjakarta. In zijn vrije tijd schilderde hij, vooral op Bali. Hij volgde de nieuwe Europese kunststromingen op de voet: realisme, expressionisme, surrealisme en Nieuwe Zakelijkheid zijn achtereenvolgens in zijn werk uit deze periode aan te wijzen. Hij werd tot de toonaangevende moderne schilders in Indië gerekend, in één adem met Piet Ouborg, Jan Frank Niemantsverdriet en Walter Spies.
Breetvelt werd in 1937 vervroegd gepensioneerd en keerde naar Nederland terug. Vanaf 1938 woonde hij in Amsterdam. In 1948 leerde hij de kunstenares Corina Smit (1918-2003) kennen, met wie hij een dochter kreeg. In 1949 exposeerde hij voor het eerst volledig abstract werk. In datzelfde jaar sloot hij zich aan bij de abstract schilderende kunstenaarsgroep Vrij Beelden, die in 1955 opging in de Liga Nieuw Beelden. Aan hun jaarlijkse groepstentoonstellingen deed hij bijna altijd mee, eerst in het Amsterdamse Museum Fodor, later in de nieuwe vleugel van het Stedelijk Museum Amsterdam.